Om één of andere reden zorgt de wintertijd bij mij altijd voor een blokkade van mijn creatieve geest. Op zich niks om je zorgen over te maken; "Dan ga je toch lekker in het voorjaar weer mooie dingen maken?!". Het wordt alleen wat gecompliceerder als ander deel van mijzelf bijna schreeuwt van: "Ga nou eens met je luie reet van die bank, en ga mooie dingen maken!!".
Nou, zo gaat het ook deze winter weer. Tijdens een middagje OH'en over fotografie met mijn Fotovakschoolgenoot Frans bracht hij me onbewust op een idee waarmee ik uiteindelijk misschien weer wat inspiratie en creativiteit uit kan halen. Lomografie! Maar dan op mijn manier.
Hoe ik dat in het vat gaat gieten kom ik later op terug, maar eerst wat over Lomografie: De oorsprong komt van een eenvoudige analoge camera uit Sint-Petersburg, de Lomo. Lomografie is een nonchalante manier van fotograferen, niet nadenken maar schieten. Liefst vanuit de heup. Hiervoor gebruikt men eenvoudige analoge camera's, liefst eentje die rammelt aan alle kanten en niet helemaal lekker lichtdicht is. Kortom: Aan de kwaliteit van de gebruikte materialen ligt het zeker! Maar het resultaat is toch vaak verbluffend: Ruw! Smerig! Vintage! Geef het maar een naam. Meer informatie over deze tak van sport vind je op: Lomography.nl
My Way
Lui van aard dat ik ben zie ik het niet helemaal zitten om met een hele berg verschillende camera's, films en accessoires te gaan experimenteren. Nu bestaat er al een tijdje een fantastische App voor de iPhone, Hipstamatic. Deze App kan het authentieke Lomo effect nabootsen door middel van het gebruik van verschillende virtuele films, objectieven en flitsers. Net zoals bij het echte LOMOgrafie werk heb je maar beperkt invloed op het eindresultaat, wat voor een FOTOgraaf wel eens lastig is. Maar dat is een kwestie van overheen stappen. Ja kan dus zelf je film, objectief en flitser kiezen. Maar een leuke feature in deze App is: Door je telefoon te schudden kiest Hipstamatic dus random een film, objectief en flitser. De enige invloed die je dan nog hebt, is het beeld door je zoeker, en die is niet al te groot. Kortom: van Fotograaf naar Lomograaf.
Een ander handig voordeel van zo'n App in plaats van het echte Lomo werk: Mijn telefoon heb ik toch altijd bij me, dus geen extra gesleur met apparatuur.
Ja ok, maar wat is nou het plan? of eigenlijk: Wat zijn de plannen?!
- Leuke/interessante tafrelen en beelden vastleggen die je tijdens het dagelijks leven passeren
- Af en toe 15 minuten wandelen en ongeveer elke minuut 1 foto maken
"Wat is daar nou aan?" zou je misschien denken. "En wat heeft dit alles nu te maken met je introductie?". Nou, door me dus wat meer bezig te gaan houden met de twee bovenstaande plannen kan ik mijn creabea-helft weer een beetje op gang helpen en leer ik weer wat meer in beelden denken. Een beetje geitenwollensokkenfitness voor de inspiratieloze mooiweer fotograaf dus!
Resultaten van dit experiment zal ik van tijd tot tijd in een apart album op mijn website plaatsen.
Tot slot, een korte samenvatting van het geheel: Van Fotograaf naar Lomograaf naar hopelijk weer Fotograaf. That's the idea...
Of het nog goed komt met mijn fotografie? Tuulk! In het voorjaar ergens, maar hopelijk fitter dan ooit! ;)
Afgelopen maand kreeg ik van Bart, de drummer van Rigby, een lijst met data van de "Solid Ground" najaarstour doorgestuurd. Ik mocht namelijk een avondje komen kijken, luisteren én fotograferen! Een kans die ik, als muziekliefhebber en fotograaf, natuurlijk niet liet liggen.
Met de agenda en de kaart van Nederland op schoot kwam het optreden in Nirwana, Lierop uit de bus. Een kleine zaal, maar met een mooie geschiedenis want zo'n beetje elke artiest of band van enige betekenis in de Nederlandse popmuziek heeft er wel eens gestaan.
Natuurlijk wil je wel een beetje goed voor de dag komen als zich zo'n kans voor doet om dit soort foto's te maken. Maar met nagenoeg nul ervaring in concertfotografie, wat op zich al een lastige tak van sport is, was het toch even inlezen en inleven. Een bezoekje aan de website van de Rocktempel, waar ik nog nooit eerder was geweest, leverde mij een aardige indruk van de locatie. Een kleine zaal, met een klein podium en een donker puntdak. Kortom, een leuke uitdaging. Ik heb uiteindelijk gekozen om mijn 5D mee te nemen, met daarop mijn allround 24-105mm/f4 objectief. Genoeg zoombereik om nog wat close-ups te maken, en wijd genoeg om ook nog wat overzichtfoto's te maken. Alleen de lichtgevoeligheid van dit objectief is wat matig. Om ook nog wat meer ruimtelijker shots te maken heb ik ook mijn 15mm/f2.8 Fish-eye bij me gestoken. Flitsen wilde ik eigenlijk niet, maar voor de zekerheid toch mijn reportageflitsertje meegenomen. Deze is achteraf gezien de tas niet uit geweest, maar beter mee verlegen dan om verlegen zeggen ze wel eens.
Moderne DSLR's beschikken tegenwoordig over aanvaardbare ruis op hogere ISO waarden. Proefopnamen op 3200 en 6400 ISO met mijn 5D Mk.II wees uit dat de ruis/prestatie verhouding net genoeg was om met een diafragma van f4 uit de voeten te kunnen. Al zouden de sluitertijden niet altijd comfortabel hoog zijn.
Afgelopen zaterdag, 22 oktober was het dan zover: Bewapend met mijn camera en mijn op maat gemaakte oordopjes ging ik dan op pad om één van mijn favoriete bands van dit moment te fotograferen. Ik stond netjes op de gastenlijst, en het licht in de zaal en op het podium viel eerder mee dan tegen. Tijdens het voorprogramma (voor de liefhebbers: De band "Park Bench People") kon ik mooi nog even wat camera settings uitproberen. Uiteindelijk kon ik met 3200 ISO, de camera op Manual en een diafragma van f4 nog aardig uit de voeten. Sluitertijden varieerden tussen de 1/30 tot 1/180ste. Krap aan, zeker bij snelle bewegingen van het onderwerp. De drumsticks van de drummer "Bevriezen" zat er niet echt in op deze manier, maar het geeft dan ook wel weer wat meer dynamiek aan de foto's wanneer er wat beweging in te zien is. Kortom: Me Happy!
Na het voorprogramma werd in een rap tempo het podium omgebouwd voor de mannen van Rigby. En rond een uur of 11 gingen ze los. Er werden wat nummers van hun nieuwe album Solid Ground gespeeld, maar ook nog wat "oude" bekenden van hun vorige album en een aantal covers passeerden de revue. Het optreden stond ook als een huis. Voor mij was het dus dubbel en dwars genieten. Ook het biertje met de band "backstage" na het optreden was super!
Daarom: Mannen van Rigby, en in het bijzonder Bart: Nogmaals dank voor de uitnodiging en de onvergetelijke avond!
Weer een fotografische ervaring rijker!!
Creatieve ideeën komen bij mij altijd 's nachts, of op zijn minst 's avonds laat. Sinds kort heb ik daarom een notitieblok naast mijn bed liggen. Hierin schrijf ik alles op wat naar boven komt borrelen. Op deze manier heb ik al diverse ideetjes voor fotoshoots opgeschreven.
Het ene idee is wat makkelijker uitvoerbaar dan de ander. Sommige thema's zijn zo complex dat ze, door de omvang en de kosten er van, helaas op de lange termijn zijn geschoven. Andere thema's vergen een juiste timing. De omstandigheden moeten goed zijn, en er moet dan ook een model net toevallig in de gelegenheid zijn om mee te werken.
Eens in de zoveel tijd valt alles perfect op zijn plaats. Zo ook op de eerste dag van Oktober. Eén van de thema's die ik namelijk in de nachtelijke uren had opgeschreven was de "Indian Summer" shoot. Iets wat, vergeleken met de andere thema's, redelijk eenvoudig uitvoerbaar is. Mits de weersomstandigheden meewerken natuurlijk. Een hele tijd zag het er naar uit dat ook dit thema op de lange termijn geschoven moest worden. De hele zomer van dit jaar leek in het water te vallen, tot het eind September ineens weer zomer werd.
Omdat het idee al uitgewerkt was, was het alleen nog een kwestie van snel handelen. Want voor je het weet is het mooie weer over en is het herfst. Met hulp van diverse Social Media als Twitter en Facebook heb ik snel een oproep geplaatst met de vraag wie er zin heeft in een fotoshoot. Goede vriendin Nicole reageerde, en de afspraak werd snel gemaakt.
Intussen zijn de nodige decorstukken besteld, en werden diverse locaties bezocht. Enkele dagen later kon, op een zomerse Oktoberdag, de fotoshoot plaatsvinden. Het weer was gewoon perfect. 25+ graden, strak blauwe lucht en een mooie laagstaande zon.
Vooral het laatste was één van de voorwaarden om het idee uit te kunnen voeren. Het plan was namelijk als volgt: Het maken van foto's met tegenlicht van een laagstaande zon, welke door gekleurde doeken heen schijnt. De setting moest verder een hoog "lekker chillen" gehalte hebben.Dus een enorme berg kussens, lekker luieren, boekje om te lezen, glaasje Rosé enzovoorts.
In Teteringen, vlak bij Breda is de perfecte locatie gevonden voor deze shoot. Het Cadettenkamp is een bosgebied waarin een grote zandverstuiving ligt. Een hele mooie plek om van het mooie weer te genieten, dus ook zeer geschikt voor het beeld wat ik voor ogen heb.
Vooraf was er een mooie plek onder een boom uitgezocht met vrij zicht richting het westen. Want daar zou rond het tijdstip van de shoot de zon laag boven de zandvlakte staan. Tussen twee takken werd een waslijn gespannen, waaraan we de doeken aan op hingen. Op de grond, in de schaduw van de boom een kleed en een stapel kussens.Met behulp van losse reportageflitsers (Strobisten) en reflectieschermen werd het model uitgelicht en kon het fotograferen beginnen.
Sommige dingen lieten zich lastiger te sturen dan ik had verwacht. Vooral de lensflares waren erg lastig op de juiste plek in het beeld te krijgen. Uiteindelijk lukte het om het beeld dat ik voor ogen had ook te maken en was het een zeer geslaagde shoot met heel veel leerzame momenten (want daar was het uiteindelijk bij mij om te doen: Nieuwe dingen uitproberen en er ervaring in opdoen).
Het resultaat zal ik binnenkort ook verwerken in mijn portfolio op deze website. Verder wil ik Nicole bedanken voor haar hulp aan deze geslaagde fotoshoot!
Tring!!
De telefoon, goede vriend Roland aan de andere kant van de lijn: 'Ik heb het plan om jou kado te doen aan mijn vrouw voor haar verjaardag...'. Iets wat je niet elke dag hoort. Al snel begon Roland zijn woorden wat te nuanceren: Recentelijk was er namelijk een Spiegelreflexcamera aangeschaft, en nu was er het gevoel dat er meer met zo'n camera mogelijk is dan 'm in de volautomatische stand te zetten en schieten maar. Kortom, meer verdieping in de materie was gewenst.
'Aangezien jij verstand van fotograferen hebt, dacht ik eigenlijk aan jou. Kan jij misschien een Masterclass verzorgen?!'. Mijn antwoord: 'Tuulk!', al vind ik "Masterclass" wel een heel zwaar woord, en iets wat je meer bij fotografen als Erwin Olaf of Govert de Roos verwacht. Maar goed, het is al een mooi compliment om te krijgen.
Op zich zijn de ingrediënten voor zo'n "masterclass" wel in huis. Ik beschik over de kennis en materialen, én ik heb mijn instructeurservaring om het ook didactisch verantwoord in te kleden. Maar het blijft een zwaarwegend woord, wat de nodige voorbereiding vergt.
Back to basics
Het instapniveau van de cursist is al bepaald (beginnend Spiegelreflexgebruiker), dus we gaan back to basics. Beginnen bij het begin, eerst een stukje achterliggende theorie: Sluitertijden, Stops, Diafragma enzovoorts. Om dat vervolgens samen te brengen tot een geheel. Maar dan? Hoe ver wil je gaan met het overstelpen aan kennis? De boodschap moet tenslotte wel blijven hangen.
Dus komen de theorieboeken van de instructeursopleiding weer uit de kast. Dit levert een hoop nuttige informatie, maar ook weer een hoop nieuwe vragen op. Wordt het doceren? Of toch een Onderwijs Leergesprek? Zit er nog ergens een Psychomotorisch deel in? Wat zijn de leerdoelen? Wat zijn dan de kernpunten, en wat gaat de motivatie van de cursist om deze les te volgen uiteindelijk zijn? Kortom: HELP!
Mindmap
Opeens heb je het: Je gaat Mindmappen! Potlood, papier en zo'n beetje alles wat tussen mijn oren zit. Al gauw staat er heel veel op papier. Kortom, dat wordt filteren en sorteren. Maar ik heb heb wel al wat helderder voor ogen hoe in ieder geval het theorieblok er die dag uit gaat zien. Gelukkig heb ik ooit tijdens de instructeursopleiding al eens wat verteld over de zelfde materie, dus een gedeelte hiervan kan ik al over nemen. Nu nog invulling gaan geven aan de rest van het theoriedeel. Wat ik wil behandelen is al duidelijk, nu nog informatie verzamelen en lesmateriaal maken. De komende tijd hoef ik mij in ieder geval niet te vervelen, maar dat geeft niks. Het is immers ook wel weer leuk en leerzaam om te doen. Even de kennis weer opfrissen en iets moois in elkaar zetten.
Over het praktische deel van de "masterclass" maak ik me minder zorgen: De theorie in praktijk brengen. Als basis heb ik al wat praktijkopdrachten in gedachten, en verder wordt het ter plekke inspelen op de leerbehoeften van de cursist.
Hoe het verhaal afloopt? Wordt vervolgd...
Mijn oude website was "alweer" 3 jaar in gebruik. Smaak en inzichten veranderen met de tijd, en de techniek staat ook niet stil. Zaken als Social Media en de integratie daarvan in je eigen website worden steeds belangrijker. Ook het beheer van de "oude" site was nogal omslachtig en kon beter. Kortom: Tijd voor iets nieuws!
Naast het fotograferen vind ik het ook leuk om bezig te zijn met creëren van websites. In dit kader was ik al een tijdje aan het experimenteren met Content Management System (CMS) gebaseerde websites. Een aantal bekende systemen zijn bijvoorbeeld Wordpress en Joomla. Voor het maken van deze website is de keuze uiteindelijk op laatstgenoemde gevallen. Met name de gebruiksvriendelijkheid "achter de schermen", het enorme aanbod aan extensies en de ruime keuze aan templates maakten deze keuze erg gemakkelijk.
De wensen die ik stelde aan mijn nieuwe website:
- Nieuw eigentijds en rustig design
- Geschikt voor mobiele telefonie en multimedia tablets
- Koppeling naar diverse social media als Facebook, LinkedIn en Twitter
- Een mooie manier om mijn portfolio te laten zien
Naar mijn mening is mijn wensenlijstje helemaal vervult, natuurlijk is er altijd ruimte tot verbetering maar daar wordt nog hard aan gewerkt.
Aan de bezoekers van mijn site: Veel plezier toegewenst op mijn nieuwe website, en kijk gerust rond. Aanvullingen en opmerkingen zijn altijd welkom ;)